Liefde voor post

Adventskalender dag 5: #zomaarietsaardigs

Tags

, , ,

“Het is vooral heel druk op het moment, ik weet niet of ik het zo vol kan houden maar er is ook niets wat ik bereid ben te schrappen.”, mopperde ik. De persoon met wie ik in gesprek was antwoordde dat we vaak denken dat om verandering te bereiken, we iets heel groots moeten doen, zoals iets schrappen uit ons leven. Maar als je kijkt naar een weegschaal is het optillen van het kleinste gewichtje soms al voldoende om de weegschaal naar de andere kant te laten doorslaan. Hij vertelde vervolgens verder over vriendelijkheid en hoe dat vaak een domino-effect kan hebben, als een steentje wat je in het water gooit en kringen maakt die uiteindelijk zo groot worden dat ze de oever raken: het ripple effect. Een random act of kindness kan grote kringen veroorzaken, zowel mildheid naar jezelf als mildheid naar een ander.

In de aanloop naar deze blog, waarbij ik als enige sleutelwoord in mijn hoofd random acts of kindness had, bracht bovenstaande persoon dit uit zichzelf ter sprake twee dagen voor ik deze blog zou gaan schrijven. Het Facebook algoritme wierp me ook nog eens een prachtig filmpje in de schoot, waarbij duidelijk zichtbaar is wat het ripple effect kan zijn van een random act of kindness.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Adventskalender dag 4: Zinvol jouw jaar plannen

Tags

, ,

Houd je hart erbij, dan klopt alles

Waarom Zinvol?

De rake teksten van Janneke en de praktische talenten van Marco smolten samen tot Zinvol en sindsdien hebben wij al vele Zinvol kaartjes op de bus gedaan. Er is altijd een tekst die precies juist is, maar toch nét een beetje anders dan anders. Zinvol is daarmee voor ons een voorbeeld in ondernemen vanuit je hart, iets doen om de wereld net een beetje mooier te maken en omdat je voelt, in je diepste binnenste, dat het klopt. In het contact met Janneke en Marco door de jaren heen is die warmte en openheid altijd weer voelbaar én lijken de berichtjes ook altijd precies op het juiste moment over en weer te gaan.

Aanbieding voor de Postfabriek!

Zinvol hoort voor ons echt thuis in deze adventskalender en dat vonden zij gelukkig ook. We hebben daarom een hele speciale aanbieding, alléén voor lezers van de Postfabriek!Je kunt namelijk met dikke korting en gratis verzending de geweldige Zinvol agenda bestellen met 10 postkaarten en acht cadeaukaartjes. Voor €25 euro is de set van jou, dat is een korting van maar liefst €12,50! Je bestelt de set via deze link: www.zinvol.nu/postfabriek Zo kun je jouw hele jaar of dat van een ander als je het weggeeft een beetje extra zin geven! (Je kunt de set bestellen t/m 31 december 2018)

Lezers van de Postfabriek bestellen dit pakket met grote korting!

Knus Zusje

Knus Zusje

Na de fijne ervaringen met Zinvol, is Janneke nog een nieuwe avontuur begonnen samen met haar zus. Ze hebben een echte winkel geopend in Dongen genaamd Knus Zusje! Je vindt er naast Zinvol producten ook kleding, meubeltjes, vintage, accessoires en nog veel meer. Janneke en haar zus verkopen alleen dat waar hun hart sneller van gaat kloppen. Daarnaast worden er ook regelmatig workshops georganiseerd in de winkel! Voor het laatste nieuws hou je de Facebook pagina in de gaten. Wij gaan zeker een keertje langs, al is het maar om Janneke eens in het echt een hand te kunnen geven. Wat zeg ik, een hand? Dat wordt gewoon een knuffel, denk ik. Hoe dan ook, het bezoekadres van de winkel is Hoge Ham 107 in Dongen!

Nou, vooruit, nog een laatste zinvol tekstje dan. Omdat ik deze zo mooi vind. Omdat ik zo zo zo vaak heel hard zoek en niks vind, maar al zoveel moois gevonden heb op momenten dat ik nergens naar zoek.

Veel planplezier in je nieuwe agenda! <3 Stuur je ons ook een Zinvol kaartje? 😉

Liefs,
Kim

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Adventskalender dag 3: Schrijftips voor kerstkaarten

Tags

, , , , , ,

Als ik terugblik op het afgelopen jaar, kan ik er niet omheen: de duurder wordende postzegel. Toen de tariefverhoging werd aangekondigd, was post weer veel in het nieuws. Helaas waren dit geen berichten over de kracht van post en werd er alleen geschreven over verdwijnende brievenbussen en dure postzegels. Ik merkte wat dit nieuws deed: het gaf een negatief gevoel aan het begrip post. En vooral dát maakt me zo verdrietig. Post is zoiets moois! Digitale berichten zijn misschien gratis en snel, maar kunnen toch het speciale gevoel van échte post niet vervangen. Als iemand met liefde iets voor je maakt, en met aandacht iets voor je schrijft, voelt dat als een cadeautje! En dat is toch elke cent van een postzegel waard?

Cadeautje

Misschien kunnen we post – vooral nu – ook meer als luxeartikel of cadeautje gaan zien. Simon Garfield beschrijft dat zo mooi in zijn Ode aan de brief.

Het is een luxeartikel, een cadeautje – omdat je de tijd kunt nemen om te bedenken wat je tegen mensen wilt zeggen en ze dan iets sturen dat hun dag zal opvrolijken.

Kerstkaarten

Kerstkaarten zijn hier een prachtig voorbeeld van. Ik zal twee situaties voor je schetsen.

De brievenbus kleppert en er valt post op de mat. Je loopt naar de deur om te kijken wat de postbode heeft gebracht en vindt tussen de saaie rekeningen een echte handgeschreven envelop. Je legt de post op tafel, zet een kopje thee en verheugt je op het openen van het poststuk. Het maakt je nieuwsgierig. Van wie zou het zijn? Wat zou erin staan? Als je de thee hebt ingeschonken, neem je de tijd om de handgeschreven envelop te openen en vindt een kerstkaart in de envelop. Als je de kaart opent, zie je dat er onder de voorgedrukte tekst twee namen staan. Henk en Wilma wensen je op deze manier fijne kerst en een gelukkig nieuw jaar toe.

Een vergelijkbare situatie, maar toch een béétje anders.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Adventskalender dag 2: Ruchama haar kerstkaarten met Tim Holtz Ephemera

Tags

, , , , , ,

kerstkaarten

Kerstkaarten door Ruchama gemaakt

Ik was vastberaden: dit jaar zou ik geen kerstkaarten sturen. Nog meer dan vorige jaren voelde het de afgelopen weken alsof ik nu al tijd en energie te kort zou komen voor de decembermaand. In het nieuwe jaar zou ik, geïnspireerd door Sandie, iedereen op een onverwacht moment een ‘kerstkaartje’ sturen. Tot de decemberzegels, die ik voor het eerst in jaren écht mooi en leuk vind, van dit jaar bekend werden gemaakt en ik iets voelde kriebelen. Oeps! En voor ik het wist besloot ik niet alleen wél kerstkaarten te sturen, ik nam me voor ze ook nog eens zelf te maken. Iets wat ik nog nooit heb gedaan maar ik besloot toe te geven aan mijn eigen enthousiasme!

Op pinterest vond het idee van een Tim Holtz ‘doll’ met een sterretje in zijn hand. Hilarisch! De dolls van Tim Holtz zijn uitgesneden mensen van vintage foto’s, je hebt ze in de gewone en in de winterse set. Na een rondje googelen vond ik naast het setje Christmas dolls ook de Christmas snippets. Tim Holtz heeft setjes samengesteld met in een bepaald thema verschillende, al uitgesneden plaatjes afkomstig van vintage illustraties en papierwaren. Heel leuk om te gebruiken voor op je kaartjes, briefpapier of in je journal. Voor de kerstkaarten ben ik dus voor de dolls en de snippets in twee maten gegaan. De setjes worden bij verschillende Nederlandse hobbywinkels verkocht!

snippets

Tim Holtz Idea-Ology Christmas Ephemera

Geïnspireerd door alle mooie illustraties ben ik aan de slag gegaan en al snel bleek dat ik zoveel tijd en liefde in elke kaart stak dat ik in dit tempo nooit voor iedereen een handgemaakte kaart kon maken. Daar begon de strijd in mijn hoofd weer! Als ik dan toch kerstkaarten stuur, wil ik iedereen een kaart sturen, het liefst met persoonlijke tekst. En juist waar ik zo graag met mijn hart werk, vergeet ik nog wel eens trouw aan mézelf te zijn. Want zeg het feit dat ik je geen handgemaakte kaart stuur betekent toch niet dat ik je minder leuk of aardig vind dan die anderen? Nee! Het betekent dat ik de kaart die ik in mijn hoofd had nog niet heb kunnen maken en daarom schrijf ik je een persoonlijke kerstkaart.

Met het maken van de kerstkaarten ben ik gevoelsmatig dus eindeloos bezig. Ik blijf net zo lang schuiven en passen tot het goed voelt. Ben je benieuwd hoe ik mijn kerstkaarten heb opgebouwd? Ik laat het je vandaag in het kort zien en daarnaast mag je je laten inspireren door mijn kaartjes.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Adventskalender dag 1: introductie

Tags

,

Je neemt een besluit en je voelt je direct een beetje lichter, alsof er ruimte ontstaat in je hoofd en in je lichaam. Je weet met je verstand niet goed waarom dít nou het juiste besluit is, maar je vóelt dat het zo is. Of je neemt een besluit, waarbij je volledig kunt beredeneren waarom dat het juiste besluit is, maar in je lichaam voel je een knagend gevoel, iets wat een beetje drukt. Soms spreken verstand en gevoel elkaar tegen.

 

We maken elke dag keuzes waarin we trouw proberen te zijn aan onszelf, onze intuïtie helpt ons daarbij, maar soms blijkt het best lastig. Vanuit keuzes waarin wij trouw waren aan onszelf, ontstond er dit jaar een ander soort adventskalender. Een kalender waarbij we elke keer stil zijn gaan staan om te voelen: klopt dit wel? Een kalender waarin we ondernemers persoonlijk benaderden omdat zij zichtbaar trouw zijn aan zichzelf of hierin belangrijke keuzes maakten het afgelopen jaar. Een kalender waarin we alledrie iets persoonlijks weg gaan geven en je meenemen door ons 2018 en hoe dat een jaar was met een vanzelf ontstaan thema: trouw zijn aan jezelf.

Volg je hart

Onze intentie met deze kalender is om los te laten. We laten betaalde blogs los. We laten de logica los. We laten de gedachte los dat een blog moet groeien. We verschuiven de focus van de massa naar het individu. We hebben niet als doel om iedereen te bedienen of te raken, maar gaan voor het ripple effect van die éne persoon. En we doen dat niet door te verzinnen wat jullie willen lezen, maar door te delen wat wij graag willen schrijven. We gaan deze kalender op reis, met jullie, met onszelf en met de Postfabriek met als énige regel: er komt elke dag een blog online.

trouw

Blijf trouw aan jezelf!

Ga je mee op reis?

Duizendliefs,
Kim, Nienke & Ruchama

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

This is my letter to the world that never wrote to me

We spreken het volgende af:
We schrijven maximaal tien brieven. Daarna nooit meer. 
We zullen elkaar nooit ontmoeten.
We hebben een radicaal eerlijke relatie, we liegen niet.

Als het even kan proberen we zelf deel te nemen aan bijzondere projecten over post. Zo doet Nienke mee aan Zusterhood, is Ruchama actief bij Cafe Analog en schreef ik brieven voor het theaterproject This is my letter to the world that never wrote to me. Het theaterproject is inmiddels afgerond, vandaag deel ik mijn ervaring met jullie.

Schrijven met Lola

Januari van dit jaar plaatsten we een oproep namens Anouk en Lola, die op zoek waren naar brievenschrijvers om brieven mee uit te wisselen met een doel: een theatervoorstelling. Ik plaatste de oproep hier én ik gaf me op om mee te doen. Niet lang daarna viel er een brief op de deurmat van Lola, die begon met bovenstaande quote. Het was lang geleden dat ik een vreemde een brief geschreven had en het voelde onwennig. Maar ik antwoordde. En een kortdurende briefwisseling volgde. Tot het moment dat ik Lola een brief geschreven had, maar deze nergens meer kon vinden toen ik hem wilde versturen. Dat was onprettig. Ik vroeg jullie via Twitter zelfs nog om hulp.

Het was een brief over schaamte. Een hele persoonlijke brief. Dat deze nergens meer te bekennen was, dat voelde onveilig. En door dat onveilige gevoel stopte ik Lola eventjes weg in een laatje in het kantoortje. Eventjes werd een paar weken en een paar weken werd een paar maanden. Uiteindelijk schreef ik haar toch, maar precies op de dag dat ik mijn brief aan haar op de post deed kreeg ik post van haar met de mededeling dat het project was afgelopen via een algemene brief.

Einde van het project

Kim van de Postfabriek

In mijn laatste brief aan Lola biechtte ik op dat ik het schrijven voor het project moeilijk had gevonden. Ik had telkens gevoeld dat de briefwisseling meer was dan een briefwisseling, dat het een briefwisseling was met als doel een theatervoorstelling. Ik wilde brieven schrijven die er echt toe deden, die voor Lola echt de moeite waard waren. Als Kim van de Postfabriek moest ik toch zeker wel brieven schrijven die het brieven schrijven zelf tot een soort kunst zouden verheffen! En precies vanuit deze zelfopgelegde regel voelde het schrijven met Lola helemaal niet zo gemakkelijk als anders. In haar brieven voelde ik de vastomlijnde thema’s en ook de verplichting van het schrijven. Er stond dan bijv. “Ik heb nu tijd dus ik schrijf je direct.” Maar tijd hebben, dat is nog niet voelen dat je moet schrijven. Ik ben verwend, met brieven die altijd geschreven worden vanuit urgentie, vanuit het gevoel dat er nú en wel echt nú iets moet worden opgeschreven. Ik wilde dat Lola mij schreef omdat ze niet anders kon dan mij schrijven, omdat er iets écht geschreven moest worden. Een verwachting die Lola onmogelijk waar kon maken, want ze schreef niet alleen met mij maar met misschien wel veertig mensen tegelijk. Daarnaast moesten de brieven leiden tot een voorstelling, wat betekende dat er een vorm van coherentie nodig was, thema’s die in alle brieven aan bod zouden komen. Hoe doe je dat zonder dat het af en toe gekunsteld wordt? In mijn beleving van de brieven bleek dat onmogelijk. Tegelijkertijd wist Lola altijd wat persoonlijke details in de brief te stoppen, reageerde ze wel inhoudelijk op de dingen die ik schreef en gaf ze ook stukjes van zichzelf bloot. Ik merkte dat vooral dat wat ik mezelf oplegde, maakte dat ik een onbevredigend gevoel overhield aan de correspondentie. Ik doorbrak dit met mijn eerder genoemde brief over schaamte, die uiteindelijk nooit verzonden werd. En voor het er dan wel van kwam, was het project dus ten einde.

Brieven van Lola

Van brieven tot theatervoorstelling

In de algemene brief die het einde van het project aankondigde, stonden ook data voor de première van de theatervoorstelling This is my letter to the world, that never wrote to me. 

Een hele dierbare vriend van mij had geschreven met Anouk en zo gingen wij zondag 16 september samen op pad naar Tongeren om de voorstelling te zien. Op weg naar de theaterzaal liepen we door een gang helemaal versierd met eindeloos veel enveloppen. We zochten en vonden er een aantal van onszelf. Het theaterzaaltje was klein en intiem, met twee rijtjes met stoelen voor het publiek. Ik zag twee vrouwen, welke van de twee zou Lola zijn en welke Anouk? Nadat de voorstelling begon werd duidelijk wie wie was en was ik verrast. Daar stond Lola, een lange slanke vrouw met een enorme bos krullen. Ze zag er heel anders uit dan ik me had voorgesteld al kon ik me toen ze daar eenmaal stond al niet meer voor de geest halen welk plaatje ik dan in mijn hoofd had. Ze zag er heel cool uit, als iemand door wie ik me een beetje zou laten intimideren als ik met haar zou praten.

De voorstelling was betoverend. Er werd van alles verteld over de brievenschrijvers, van intieme verhalen tot een harde opsomming van de statistieken. En er werden stukken voorgelezen door ingesproken stemmen. Ik hoorde niet tot de uitgelichte brievenschrijvers, en dat voelde een beetje opluchtend en ook een beetje teleurstellend tegelijk. Er werd ook duidelijk wat ik gevoeld had, door Lola die fragmenten voorlas uit haar brief aan een ander die precies hetzelfde waren als in een brief aan mij. En ook hoe druk ze waren geweest met die eindeloze stroom brieven, hoe het schrijven dan inderdaad veranderd in een soort verplichting, hoe het voortdurend schrijven over de thema’s die ze hadden uitgekozen ook confronterend werd voor henzelf. Ik vond de voorstelling vooral heel mooi duidelijk maken hoe iedereen iets te vertellen heeft, hoe zelfs niets iets kan zijn, hoe uniek elke persoon is, hoe er inderdaad veel meer (huis)vrouwen schrijven dan (zaken)mannen, hoezeer mensen zich durven blootgeven in een anonieme brief, hoe menselijk we allemáál zijn.

Een fragment uit een brief van Kim aan Lola:

 

Wil je ook naar de voorstelling? Mogelijk komt hij nog naar Nederland, mail schrijfeenbriefnaarons [at] gmail.com als je op de hoogte gehouden wilt worden van de speeldata!

Na afloop van de voorstelling voelde ik me toch tevreden, want de voorstelling zelf vond ik enorm veel recht doen aan “de brief”. Het meekijken in de huiskamer en  hoofden van Lola en Anouk was een heerlijke ervaring. Ik sprak Lola nog even, die zei dat ze mijn brief nog moest beantwoorden. Ik zei dat dat niet hoefde, dat het project klaar was, en dat een brief terug alleen hoefde als ze voor haar zelf voelde dat dat nodig was.

Ik kreeg geen brief meer….

Liefs,
Kim

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Wat stuur jij?

Tags

, , , , , , , , ,

Stilstaan bij je keuzes. Wat deel jij?

In mijn vorige blog vertelde ik hoe ik mijn liefde voor brieven schrijven even uit het oog verloor. En hoe een TEDx talk van Elspeth Penny me eraan hielp herinneren. Diezelfde dag vond ik meer inspiratie. En dat wil ik graag met je delen.

To be of benefit

May your relationships teach us. May we aim to awaken, instead of merely defending our confusion. May our intention in love be to benifit all, and not merely to get what we want.

Als ik zelf de rust niet kan vinden, zoek ik hulp. Ik kijk bijvoorbeeld live video’s van Waylon Lewis terug, die hij afsluit met meditatie. Ik hou van de manier waarop hij meditatie begeleidt. Waylon hoor ik vaak ‘May it be of benefit’ zeggen. Die woorden herinneren me aan het gevoel van verbondenheid; je bent steeds een deel van een groter geheel. 

To the letter

Kort daarna zag ik deze opname. Hier spreekt Simon Garfield over de kracht van de brief. Garfield is een Britse journalist en schrijver van een paar prachtige boeken, waaronder Ode aan de brief. Rond 7.41 vertelt hij over gesprekken met zijn kinderen over brieven schrijven en de waarde ervan.

How are we gonna tell our history from just texts and tweets? In a hundred years time we’re gonna read lots of history books where everyone is on the train or it’s gonna be pictures of cats.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Wanneer heb jij voor het laatst een echte handgeschreven brief verstuurd?

Tags

, , , , , ,

Nienke met een brief van Kim in het zonnetje

Post van Kim!

Wanneer heb jij voor het laatst een echte handgeschreven brief gekregen? Wat zou je voelen als er vandaag één op de mat zou vallen? Wat zou dat voor jou betekenen?

Herinneren

Soms heb je even weinig te kiezen. Dan gebeuren er dingen die even al je aandacht nodig hebben. Dat had ik in de afgelopen weken ook. Gelukkig werd de onrust om me heen uiteindelijk minder, maar het gehaaste gevoel bleef nog even hangen. Dat had ook invloed op de keuzes die ik maakte. Zo pakte ik automatisch mijn telefoon als ik iemand ‘even snel’ iets wilde vertellen; het ging vanzelf! Op het moment dat ik daar bewust van werd, trapte ik op de rem.

Om de juiste keuzes te maken, moet je je af en toe in stilte afvragen of je nog in harmonie bent met jezelf.

Ik voelde me leeg en dacht ineens terug aan een zin uit Zie de mens van Manu Keirse en snapte wat ik miste: dat gevoel van harmonie! Ik gaf mezelf tijd om stil te staan en herinnerde me weer de dingen die me energie geven.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Vlinders in je buik

Tags

, , , , , , , , , , ,

Cadeau ingepakt met producten van Vlinders in je buik

Cadeau ingepakt met producten van Vlinders in je buik

Door de jaren heen ben ik het begrip post breder gaan zien. Post is voor mij zoveel meer dan kaartjes en brieven. Een poststuk is een pakketje gebundelde aandacht, een manier om iets over te brengen. En daar waar woorden tekort komen, probeer ik andere middelen te vinden. Zo kan een cadeautje dat met liefde is ingepakt me datzelfde fijne postgevoel geven. Als iets met aandacht en liefde is ingepakt, voel je dat! 

Vlinders in je buik

Happy wrapping met Vlinders in je buik

Happy wrapping met Vlinders in je buik

Corina herkent die liefde voor papier en iets met aandacht verpakken. Zij heeft een webwinkel vol moois dat je kan gebruiken bij het inpakken van je cadeautjes. Ze wil alleen maar producten verkopen waar je op slag verliefd op wordt en gaf haar webwinkel daarom de passende naam ‘Vlinders in je buik’. Ik werd vooral verliefd op de verschillende cadeauzakjes die ik ook weleens als envelop gebruik. En ik miste de mogelijkheid om die bij Vlinders in je buik te bestellen toen Corina tijdelijk de deuren van haar webshop sloot. Maar er is goed nieuws voor alle papierliefhebbers: Vlinders in je buik is terug! Afgelopen zomer nam Corina de beslissing om na elf jaar afscheid te nemen van haar baan in het onderwijs en zich fulltime te richten op haar gezin én webshop.

Op de foto hierboven zie je van links naar rechts de volgende cadeauzakjes:

Feestdagen

Cadeaupapier uit de nieuwe feestdagen collectie

Bij Vlinders in je buik vind je nu ook mooie nieuwe papiertjes speciaal voor de feestdagen. Op de foto hierboven zie je een selectie uit het cadeaupapier voor Sinterklaas en Kerst. Ben je benieuwd hoe ik dit gebruik? In dit blog laat ik je een paar voorbeelden zien én vind je een leuke kortingscode. Kom je kijken?

Op de foto hierboven zie je van links naar rechts het volgende mooie cadeaupapier:

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Lakzegels II + Winactie Café Analog!

Tags

, , , , , ,

Lakzegels

Lakzegels op poststukken en cadeautjes

Het is alweer vijf jaar geleden dat ik een blogje over het maken van lakzegels schreef. Lakzegels kocht je in die tijd voornamelijk nog bij stempelwinkels en daar is de afgelopen jaren een enorme verandering in te zien! Zo is Hema op een gegeven moment lakzegels gaan verkopen, Xenos volgende hun voorbeeld en met de komst van Aliexpress weet je van gekkigheid niet meer welke lakstempel je dit keer moet kiezen. Hierdoor hebben degenen met een klein(er) budget ook met de lakzegel kennis kunnen maken.

Een andere verandering is dat we de lakzegel natuurlijk kennen als sluitzegel voor documenten en brieven maar wordt hij tegenwoordig vooral gebruikt als ‘finishing touch’op een cadeautje of bestelling. Bestel je wel eens bij NikkiDotti dan is de kans groot dat je wel eens zo’n als een waar cadeautje ingepakte bestelling hebt ontvangen mét lakzegel. Prachtig toch? Op Instagram zie je de ene na de andere creatieveling verliefd worden op de lakzegel en wat je er allemaal mee kan!

NikkiDotti

Een bestelling van NikkiDotti

Ben jij nog niet verkocht of nieuwsgierig naar wat je er mee kan, heb je beginners vragen? Ik laat het je vandaag allemaal zien! Terwijl jij dit op zondag kan lezen zit ik bij het Stationery Café in Bussum met als thema Lakzegels! Extra leuk is dus dat Café Analog voor dit logje dan ook een prachtige, exclusieve paddenstoel lakstempel weg geeft. Later lees je hoe je kans maakt op de lakstempel.

lakstempel

De te winnen lakstempel

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail