Allereerst willen we jullie bedanken voor de leuke reacties de we hebben op het eerste ‘Postbode Bedankt‘ logje hebben gekregen! Mooi om te zien hoe de dankbaarheid voor de postbodes ook bij jullie leeft en nog leuker om te lezen hoe het bij de postbodes een glimlach op het gezicht tovert. Dat is waar we het voor doen en het motiveert ons om de postbodes nog meer in het zonnetje te zetten! Wat we nog wel even willen benoemen is dat we wel steeds het woord postbode gebruiken maar we ook aandacht aan de pakketbezorgers, postophalers (wat zou daar de officiële naam van zijn?) en de postsorteerders willen besteden!
Ook weten we dat de postbodes tegenwoordig postbezorg(st)ers worden genoemd maar wij zijn zo dol op het woord ‘Postbode’, dat willen we niet veranderen! Bij ‘Postbode’ denken we juist met een fijn gevoel aan de mensen die met zoveel zorg onze post op de juiste plek bezorgen. Dus met onze liefde voor post én het woord postbodes, blijven we de postbezorgers gewoon postbodes noemen! 😉
Als sinds jongs af aan vind ik het beroep van een postbode een fascinerend iets. Zoveel brieven door je handen krijgen… zouden postbodes niet ontzettend nieuwsgierig zijn naar de post die zij bezorgen? Verheugen postbodes zich ook op de komst van een collega postbode en hoe vaak zou een postbode zelf leuke post ontvangen? Hebben postbodes een voorliefde voor het schrijven van kaartjes en brieven en kennen ze de kracht van een kaartje? Wij delen de kracht van een kaartje graag met iedereen en dus ook, of juist ook met alle postbodes die zo hard voor ons werken. Naast een bedankje, waar je vorige week al uitgebreid over kon lezen, willen we ook de postbode eens een eigen kaartje sturen! Maar omdat we geen idee hebben waar onze postbodes wonen en het zo in de hand drukken bij de voordeur wel erg direct is, zijn we op zoek gegaan naar andere manieren om je kaartje bij je postbode te krijgen.
Het moment dat je met je net geschreven brief of kaartje naar de brievenbus wandelt en hem in de brievenbus laat vallen is toch een beetje spannend. Een brief is zoiets persoonlijks, schrijf je speciaal voor die ene persoon en dan heb je ook nog al je aandacht en liefde in het maken van je post gestopt. Het los laten van de post in de brievebus betekent dat je iets heel persoonlijks in de handen van een ander legt. Je post wordt opgehaald, legt een route af door machines, gaat door de handen van de postsorteerder en uiteindelijk in de tas van je postbode. Zoveel plekken waar je brief er zomaar kwijt kan raken, verkeerd gesorteerd kan worden, onder de sorteermachine kan vallen of per ongeluk uit de tas van je postbode glipt. Helaas gebeurt het en juist de gevallen waarin niemand dan de moeite neemt om die brief op te pakken en weer op de band te leggen maakt verdrietig. Het idee dat er hele waardevolle en persoonlijke post zomaar ergens ligt te verstoffen is een naar idee! Wat een geluk dat er bij de post over het algemeen hele fijne en toegewijde mensen werken, die de waarde van onze post goed in schatten en er alle zorg voor dragen! Postsorteerders die de moeite nemen om onze lastig leesbare handschriften met de hand te sorteren, misschien wel moeten glimlachen (of juist stiekem zuchten) van weer zo’n afwijkende envelop of gek staan te kijken als ze ineens flessenpost in hun handen hebben. Geef toe, we versturen met zijn allen heel veel post en maken het de postsorteerders en -bodes echt niet makkelijk! Maar we zijn met zijn allen ook de groep mensen die zich verheugd op de komst van de postbodes! We beginnen stiekem te glunderen als we de postbode aan zien komen lopen en ons hart maakt een sprongetje bij het horen klepperen van de brievenbus.