Liefde voor post

Everything is connected

Tags

, , ,

Everything is connected van Keri Smith

Everything is connected van Keri Smith

Een nieuwe wereld scheppen, ansichtkaart voor ansichtkaart? Everything is connected van Keri Smith bevat 50 ansichtkaarten die je uitdagen om jezelf en je omgeving wakker te schudden. Wat gebeurt er als we onze eigen realiteit kunnen creëren door onze dagelijkse dingen anders aan te pakken?

Everything is connected

Laat berichten voor vreemden achter op openbare plekken, stuur een kaart naar een oud-leraar, start een kettingbrief, schrijf over iets dat je hebt meegemaakt en deel het met iemand die je niet zo goed kent, nodig iemand uit om elkaar in het echt te ontmoeten in plaats van het contact via Facebook en ga zo maar door. De opdrachten op de kaarten dagen je uit om gewoontes te doorbreken en onverwachte dingen te doen. Door de handige perforatierand kan je de kaarten gemakkelijk uitscheuren en versturen. Het boekje gaf mij fijne postkriebels. Hoe geweldig is het om iets onverwachts op je deurmat te vinden?

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Zusterhood: Thema Luchtkasteel

Tags

, , , , , ,

Detail van mijn bijdrage voor deze schrijfronde van Zusterhood

Detail van mijn bijdrage voor deze schrijfronde van Zusterhood

Op 1 augustus kreeg ik een nieuwe post-oproep van Zusterhood. Het thema voor deze ronde is Luchtkasteel. Ik werd opnieuw uitgedaagd om vanuit eigen inzicht, smaak en discipline een kunstbrief te maken. In de envelop mag alles wat bij het thema past en er werden opdrachten ter inspiratie gegeven:

  1. Hoe bouw je een luchtkasteel?
  2. Lijst van kamers in luchtkasteel
  3. Uitnodiging voor feest/evenement in luchtkasteel

Luchtkasteel

Onderdeel van mijn poststuk

Onderdeel van mijn poststuk

De hele maand augustus ben ik met mijn luchtkasteel bezig geweest. Het groeide en groeide. En toen er aan het einde van de maand een kunstbrief van zuster Julie bij mij op de deurmat viel, ontdekte ik haar compleet andere kasteel. En dat is nou één van de dingen die ik zo geweldig vind aan briefwisselingen. Verhalen over belevenissen en belevingen zijn deurtjes naar een andere wereld waar je via de brieven zo in kan stappen.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Schrijven met gevangenen: radio doc / Tony

Tags

, ,

Enkele maanden geleden bracht een lezeres een radio documentaire onder de aandacht bij ons: Man per Post. De documentaire gaat over de 40-jarige Monique die schrijft met meerdere gevangenen in de Verenigde Staten. Één van die gevangenen krijgt gevoelens voor Monique en spreekt deze naar haar uit, waarna er voor Monique een periode aanbreekt waarin zij probeert te ontdekken of die gevoelens wederzijds zijn en wat ze daar dan toch mee aan moet.

Het luisteren van de documentaire vond ik zelf erg bijzonder. Sowieso omdat ik het medium radio documentaire heel bijzonder vind. Ik heb het al vaker uitgelegd over de audiobrief, maar het luisteren maakt dat ik me juist extra concentreer en het soms net voelt alsof ik zelf bij de ander in de woonkamer zit. Ik vind het heel intiem om iemand zo te horen vertellen over haar gevoelens via de radio, zoals Monique doet in de documentaire.

Luisterbeleving van José

De documentaire werd getipt door José, zij schrijft zelf met gevangenen en luisterde zo met extra interesse. Ik vroeg haar wat het met haar had gedaan om naar de documentaire te luisteren en mocht daar iets met jullie over delen:

Ik vond het heel bijzonder om te horen, ook om te horen hoe verschillend Linda en Monique met de penvriendschap omgaan. Zelf zit ik er een beetje tussenin; ik ben niet direct duidelijk geweest over de kans op liefde/relatie, zoals Linda dat wel was. Ik ben daar snel wél duidelijk in geworden, omdat ik geen valse verwachtingen wilde wekken. Mijn penpal heeft namelijk wat toespelingen gemaakt, wat het schrijven wat moeizamer maakte. Ik voelde mij wat minder vrij om te schrijven wat er in me opkwam en was op mijn hoede geen dingen te schrijven die een verkeerde indruk zouden geven. Inmiddels vinden we de ‘flow’ weer terug samen. Voor een huwelijk kiezen, zoals Monique doet, zou ik zelf niet doen. Nu is dat natuurlijk makkelijk gezegd wanneer je niet verliefd bent, en is de man met wie ik schrijf ook meer van mijn vaders’ dan van mijn eigen leeftijd.

Zelf herkende ik me wel in de beleving van José. Ik heb een penpal nooit concreet verteld wat er wel/niet zou gebeuren, maar heb zelf ook niet ervaren dat een penpal daar ooit toespelingen op maakte. Ik realiseerde me zelfs dat in het contact met Tony hij nog nooit iets gezegd of gevraagd heeft waar ik me oncomfortabel bij voelde. Hij liet mij de grenzen bepalen en hield zich daar aan en vroeg me ernaar als hij ergens niet zeker van was. Uiteindelijk is het contact met Tony ook daardoor uitgegroeid tot een hele echte vriendschap en daarin herken ik toch weer een stukje van Monique. Want ook al gaat er tussen Tony en mij nooit een huwelijk ontstaan, ik ken wél de ervaring waarbij de band de situatie overstijgt en je elkaar echt van mens tot mens leert kennen.

José vond ook een stuk herkenning.

Ik herken wel wat er gezegd wordt; dat brieven enorm belangrijk zijn voor gevangenen. Voor hen ben je de lijn naar de buitenwereld, ‘mijn’ penpal schrijft ook met meerder mensen (inderdaad niet allemaal wanhopige alleenwonende vrouwen) en zou het liefst nog meer contacten krijgen. Dat is wel iets wat ik me na het horen van deze documentaire weer extra ben gaan realiseren. Soms verbaast het me hoeveel mijn penpal nog te schrijven heeft, gezien het feit dat hij zoveel opgesloten zit en met name medegevangenen ziet. We schrijven over van alles en nog wat; dagelijkse dingen, politiek, religie… Inmiddels weet ik waarvoor hij is veroordeeld, maar ik heb hem dit nooit direct gevraagd. Het leek me dat ik dan toch met een soort vooroordeel zou beginnen aan de penvriendschap. Overigens heeft de wetenschap mijn kijk op hem niet veranderd, misschien schrijven we daarvoor ook al te lang (een jaar of 7)…

Voor mij blijft wat ik eerder in blogs geschreven heb staan. Ik ben niet van plan opnieuw met iemand te gaan schrijven, maar met Tony is het contact erg fijn. Inmiddels heb ik ook zijn stem wel eens gehoord en bewegend beeld gezien. Het was verrassend zijn accent te horen en het maakte het contact extra persoonlijk. Het gaf ook iets meer vrijheid om te praten over hoe zijn leven daar er echt uit ziet, doordat er bij brieven altijd de kans is dat ze gelezen worden en er dus van alles niet in kan staan. Ik heb me wel eens afgevraagd of ik Tony zou kunnen bezoeken, maar de onderneming is zo groots en bovendien is de kans van slagen beperkt door de grote afstand en alle regels die er bestaan. Als ik pech heb reis ik de hele reis, om vervolgens te ontdekken dat er die maand geen bezoek mag komen om wat voor reden dan ook. Het vreemdste in het hele contact is wel dat na zoveel jaar, het ook normaal wordt. Zijn leven is zijn leven en het mijne is het mijne, het kon niet meer verschillen van elkaar dan het doet, maar dat is altijd zo geweest. We weten samen niet beter.

Wat deed de documentaire met jou?

Liefs,
Kim

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Wat Niemand Had Verwacht

Tags

, , , , ,

In Wat Niemand Had Verwacht (geschreven en geïllustreerd door Marit Törnqvist) voelde ik tijdens het lezen ontzettend de thema’s waar we met de Postfabriek ook voor staan: onthaasten, verwachtingen doorbreken, er zijn voor elkaar. De hoofdpersoon in het boek maakt zelfs een bedje van brieven. Dus toen mijn zoontje het leende van de bibliotheek wilde ik nadat ik het hem had voorgelezen, óók met jullie delen. Pak wat te drinken, ga lekker zitten en laat je ontroeren door dit prachtige verhaalt.

Zelf dit boekje bezitten? Vraag ernaar bij je lokale boekwinkel (altijd goed om de kleinere, lokale boekwinkeltjes te steunen en ze kunnen boeken vaak bestellen als ze ze niet direct hebben staan!) of vind hem bij bol.com!

Liefs,
Kim

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Post in het nieuws

Tags

, , , , ,

 

De afgelopen dagen was post weer veel in het nieuws. Ik scrolde langs artikelen op verschillende social media, zag het op het nieuws en las het in de krant. Dit waren geen verhalen over de kracht van post, maar het was nieuws over verdwijnende brievenbussen en de aangekondigde tariefverhoging van PostNL. En ik merkte wat dit nieuws deed: het gaf een negatief gevoel aan het begrip post. En dat is zo jammer!

Radio 5

Hoe erg is het als post verdwijnt?

Deze golf aan berichten, reacties en gesprekken begon bij mij met een mailtje van radio 5. Aan het begin van die dag had ik al wel wat koppen van nieuwsberichten voorbij zien komen, maar nog niets uitgebreid gelezen. Toen het mailtje kwam, ben ik het nieuws gaan lezen en heb daarna de schrijfster van het mailtje gebeld. En zo kwam het dat ik een paar uur later met Bert Kranenbarg belde en dat gesprek was live op de radio te horen. Het duurde een paar minuten en er was enige druk om binnen die tijd een boodschap over te brengen en ook nog goed naar elkaar te luisteren. Ik ging mee in de snelheid en het vloog voorbij. Achteraf bedacht ik wat ik nog meer had willen vragen en wilde delen met de luisteraars van radio 5.

Bert vroeg bijvoorbeeld:’Hoe erg is het als post verdwijnt?’ Hij gebruikte een koets en een auto als voorbeeld. Dit voorbeeld bleef in mijn gedachten hangen. Ook deelde hij zijn postadres naar aanleiding van zijn vraag over vakantiekaartjes. Toen ik de daaropvolgende dagen opnieuw berichten las over verdwijnende brievenbussen en de tariefverhoging van PostNL, besloot ik te gaan schrijven. Geen digitaal bericht, maar een échte brief speciaal voor Bert.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Zomerse kaartjes

Tags

, , , , , , ,

Op zoek naar originele vakantiekaartjes? Je kan bestaande zomerse kaartjes natuurlijk ook pimpen!

Zomerse post

In mijn vorige blogje laat ik zien dat ik als thuisblijver toch vakantiekaartjes verstuur. Met een beetje hulp van de kaartservice van Greetz ontwerp ik ze bijvoorbeeld zelf. Maar er zijn natuurlijk veel meer opties. Zo schreef Ruchama een aantal inspirerende blogjes over haar vakantiekaartjes. Daarin vertelt ze dat ze altijd knutselspullen inpakt om kant en klare vakantiekaartjes persoonlijker te maken. Geïnspireerd door haar leuke ideeën én bij gebrek aan souvenirshops, surf ik op het net op zoek naar leuke kaartjes om te pimpen. In dit blog vind je een overzicht van zomerse kaartjes en blogs die je wellicht inspireren. Kom je kijken?

Ijsjes

Zomerse kaartjes met ijsjes van Teken-ing, byBean en Envy Cards.

Ijs ijs baby!

Het zal vast te maken hebben met al die warme dagen, maar op zoek naar zomerse kaartjes, viel ik vooral voor kaartjes met ijsjes erop!

  1. Kaart met verschillende kleurrijke ijsjes van Teken-ing
  2. Ijs ijs baby! Kaart van byBean
  3. Kaart met ijsje van Envy Cards

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

De f*cking groeten!

Tags

, , , ,

Disclaimer: in deze blog zullen vloekwoorden voorkomen. Na wat boze feedback op één van onze printables, zet ik de waarschuwing maar vast neer. Want in deze blog hou ik het even iets minder netjes. 

Je staat er niet snel bij stil maar ook in de wereld van de post bestaat er aardig wat etiquette. Zo open je een brief met een groet en eindigt er ook mee. Als iemand jarig is, dan zet je ‘gefeliciteerd’ op de kaart, bij een overlijden is het ‘gecondoleerd’, is iemand ziek dan schrijf je vaak het woord ‘beterschap’ en op kaartjes die we op vakantie versturen komt het al snel neer op ‘het is hier fantáááástisch!” Maar wat nou als het helemáál niet zo fantastisch is?

Op vakantie

Ja, eindelijk! Na anderhalf jaar niet op vakantie te zijn geweest vanwege onze verhuizing en een hoop tegenslagen in de eerste helft van 2018 gingen we éindelijk weer op vakantie met het gezin. Wat keek ik er ontzéttend naar uit. Ik was enorm toe aan tijd met z’n viertjes waarin ik even niets anders zou hoeven dan vooral allerlei leuke dingen doen. We hadden een weekje geboekt op een vertrouwd plekje, namelijk in een huisje bij Koe in de Kost. Op vrijdagochtend moest ik nog even werken en in de middag vertrokken we. Al tijdens de autorit voelde ik me niet zo lekker, maar dat zou vast zo over zijn! Op zaterdagochtend deden we even boodschappen vanuit het huisje en rende ik een soort van-alles-wat winkeltje in voor kaartjes. Vorige keer was het zo moeilijk geweest kaartjes te vinden daar, dat toen ik een kaartenset zag met foto’s van Salland door mensen uit Salland waarvan de opbrengst naar een hospice ging, ik het gauw mee greep en tevreden met mijn vondst terug ging naar het huisje.

Echter, in de dagen erna bleven de kaarten onaangeroerd liggen. Met dik 39 graden koorts lagen zowel ik als mijn man op de bank van het huisje. De kinderen hadden nergens last van, maar van leuke dingen doen samen was geen sprake. Allebei waren we geveld door een bacteriële infectie in onze keel en ik was zieker dan ik me in jaren kan heugen. Ontstoken keel, ontstoken stembanden, ontstoken ogen. De kaartjes lagen daar pesterig te wachten op mijn mooie woorden over hoe de vakantie had moeten zijn!

Kaartjes schrijven

Halverwege de vakantie lag ik als een hoopje ellende op de bank te zwelgen in zelfmedelijden en te wensen dat ik thuis was en in mijn eigen bed lag. Bij het afruimen van de tafel zag ik opnieuw de kaartjes liggen en in de hoop dat ik me beter ging voelen deed ik een poging een kaartje te schrijven aan Nienke. Een kaartje zoals het hoort.

Maar na het schrijven voelde ik me ineens zo boos en schijnheilig! Wat zat ik nou te kletsen? Ik had het HELEMAAL niet leuk! En in mijn boosheid pende ik een nieuwe tekst op een kaartje aan Nienke.

Zo kon ik er nog wel eentje schrijven!

En nog eentje!

Na kaartje drie was het zelfmedelijden en de boosheid een heel eind gezakt, vooral doordat mijn man ging lezen wat ik had geschreven en er hartelijk om moest lachen. En zo langzaamaan kon ik er zelf ook best een beetje om lachen.

Verwachtingen doorbreken

Net als dat mijn verwachting van een vakantiekaartje er eentje is vol mooie woorden, is mijn verwachting van een vakantie er ook eentje vol moois. Het vasthouden aan die verwachting maakte ik dat ik echt nergens van kon genieten. Ik was chagrijnig tegen de kinderen, tegen mijn man, en deed álles met grote tegenzin. Het schrijven van de kaartjes (zoals je ziet was ik trouwens ook te bozig om een beetje mijn best te doen voor mooie foto’s) werkte als een soort reset-knopje. Door precies op te schrijven wat ik dacht en voelde en mijn boosheid naar het papier te verplaatsen, kreeg ik ineens ruimte in mijn hoofd. Daarna kwam er ook ruimte om te accepteren dat dit nu eenmaal was hoe deze vakantie ging zijn: ik ziek en mijn man ziek. Er was niks aan te veranderen, maar nog wél iets van te maken. We zijn gaan kijken naar activiteiten die we met z’n allen konden doen, waarbij wij ons fysiek niet hoefden in te spannen en hebben zo de laatste vakantiedag een heerlijk vaartochtje gemaakt met een motorbootje. Alleen maar zitten en liggen terwijl we door de mooie natuur van Salland voeren en genoten van het samen zijn! Met mijn werkgever regelde ik dat ik wat extra tijd had om bij te komen eenmaal thuis, waardoor ook die druk van de ketel was. En zo was die f*cking klote vakantie uiteindelijk nog bést okee!

Ruchama en Nienke hebben hard gelachen om hun kaartjes. Ook bij hen maakte dat het vakantiekaartje juist memorabel was om te ontvangen doordat de tekst ongepolijst was en niet was wat ze hadden verwacht. Soms is het breken van de etiquette héérlijk voor alle partijen! Misschien moet ik binnenkort maar eens een bestekloze maaltijd organiseren in het gezin, of een dag invoeren waarbij het verboden is om beleefd te zijn. Wie weet wat het brengt!

Liefs,
Kim

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Nienke op radio 5

Tags

, , , , ,

Nienke Mekkeholt in gesprek met Bert Kranenbarg naar aanleiding van het nieuws dat postNL de tarieven weer mag verhogen. 'Hoe erg is het als de post verdwijnt?'

Post versturen wordt duurder

Vanmiddag kregen we een mailtje van radio 5. Ze wilden aandacht besteden aan de post in de uitzending van het radioprogramma Bert op 5 van NPO Radio 5. Dit naar aanleiding van het nieuws vandaag dat de post weer duurder wordt. Radio 5 was op zoek naar liefhebbers en kenners van de post om een kort telefoongesprek mee te hebben over deze ontwikkeling. En vroegen zich af of wij dat leuk zouden vinden en hiervoor tijd hadden. Kim en Ruchama waren allebei aan het werk en niet in de gelegenheid om te bellen. Dus Nienke nam de taak op zich en belde met Bert Kranenbarg! Ben je nieuwsgierig naar hoe het radio-interview ging? Nienke deelt haar ervaring in dit blogje. Ook kan je de uitzending terugluisteren.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Vakantiekaartje van een thuisblijver

Tags

, , , , , ,

Een prentbriefkaart of ansichtkaart was in het begin van de vorige eeuw vrijwel het enige middel om over lange afstand iets te vertellen. Veel van dit soort kaartjes werden verstuurd vanuit het vakantieverblijf om de thuisblijvers te laten zien hoe mooi de plek is waar men naartoe was gegaan. Hoewel steeds meer mensen elkaar op andere manieren op de hoogte houden van vakantie-avonturen, krijg ik in de zomervakantie gelukkig nog steeds échte vakantiekaartjes. Omdat ik zelf al jaren niet op vakantie ben geweest, draai ik de rollen om: ik stuur vakantiegroeten terug vanuit mijn eigen huis!

Op avontuur in eigen woonplaats

Een paar weken geleden liep ik na een wandeling met een omweg naar huis en dacht ik terug aan een tip van een bekende. Zij wees me op een minibieb in onze buurt. Ik zocht de locatie op, zag dat ik er niet ver vandaan was en ging ernaar op zoek. En zo vond ik een openbare boekenkast vól boeken naast iemands voordeur! En het leuke aan dit soort kastjes is dat je de boeken ook mag lenen of kunt omruilen voor een ander boek! Ik ben een enorme boekenliefhebber en vind het een geweldig concept! Na deze vondst ging ik op zoek en ontdekte dat er meerdere minibiebjes in mijn eigen woonplaats zijn. Ik kende het begrip minibieb wel, maar dat er zoveel in mijn directe omgeving verstopt waren, was een grote verrassing. Er ging een wereld voor me open!

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Gastblog: De contactadvertentie in een kunstbrief

Tags

, , , , , , , ,

Zusterhood-post van 'Paperique' voor de derde ronde met het thema Contactadvertentie

Zusterhood-post van ‘Paperique’

Op de Postfabriek kon je al verschillende blogs lezen over het prachtige kunstproject per post van Zusterhood. Nienke doet hieraan mee en liet je door haar ogen meekijken naar de opdrachten en het maakproces. Maar wist je dat er in totaal ruim zeventig zusters meedoen? Tientallen vrouwen met verschillende talenten, stijlen en disciplines maakten unieke poststukken voor deze community! En het aantal poststukken groeit, want dit jaar zijn er nóg drie rondes met inspirerende thema’s. Benieuwd naar alle kunstbrieven? Aan het einde van een jaarreeks wordt er een bijeenkomst met expositie georganiseerd. En op de website van Zusterhood onder het kopje expositie kan je alvast foto’s van brieven bekijken.

Voor de derde ronde werd Nienke aan ‘Paperique‘ gekoppeld. Zij stuurden elkaar een kunstbrief met het thema Contactadvertentie. Als je een poststuk van een medezuster ontvangt, voelt dat als een intieme mini-expositie op je deurmat. Je mag elkaars post openen, bewonderen, lezen, aanraken en een paar dagen liefkozen. Daarna stuur je de kunstbrief door naar het hoofdkantoor waar alle zusterpost wordt verzameld. Deze ronde mag je met ons allebei meekijken. In het vorige Zusterhood-blog kon je lezen hoe Nienke de derde ronde heeft ervaren, in dit gastblog kijk je mee met Paperique! Kom je kijken?

Gastblog: De contactadvertentie in een kunstbrief

Waar de ouderwetse contactadvertentie een uitstervend medium is om elkaar te ontmoeten is de handgeschreven brief of een snail mail gelukkig niet aan zijn ondergang toe. Brieven schrijven is nog steeds een levend medium om elkaar te benaderen en op de hoogte te brengen van elkaars mijmeringen en stand van zaken. En nu in de schrijfoproep van de Zusterhood werd de contactadvertentie voor even in zijn glorie hersteld en door de Zusters uitgebracht in briefvorm.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail