Liefde voor post

Veel Liefs – stuur kaartjes via het Ouderenfonds

Tags

, , , ,

In 2015 zag ik de hele korte documentaire “Junk Mail” over Mary, een oude mevrouw die om haar dagen door te komen reclamefolders verzamelt en in stukjes scheurt. Alles om de eenzaamheid te verdrijven en maar te voorkomen dat ze gek zou worden.

De mini docu, hoe kort ook, raakte me diep. Verbinding voelen met andere mensen is zo belangrijk en er is soms helemaal niet zoveel voor nodig om dat toch te ervaren.

Eenzaamheid onder ouderen is iets waar het Oranje Fonds zich actief tegen inzet door projecten op dat gebied te ondersteunen. Maar ook door concrete acties in te zetten. Op dit moment loopt daarvoor de actie ‘Veel Liefs’. Met enige regelmaat verschijnt er een filmpje met een oproep van iemand die je vervolgens een kaartje kunt sturen en later een verslag van hoe de kaartjes zijn ontvangen. Zo werd de 80-jarige Wim uit IJsselstein verrast met maar liefst 2000 kaartjes!

Op dit moment staat er een oproep online om de 84-jarige Maaike een kaartje te sturen. Bekijk hier het filmpje:

Wil jij Maaike een kaartje sturen? Dan kan dat naar dit adres:
Veel liefs aan Maaike
Postbus 2111
1200 CC Hilversum

Wil je structureler kaartjes sturen naar ouderen? Je kunt je via Project Postmaatje opgeven om post te sturen naar ouderen (of je inzetten om het project meer bekendheid te geven, want de doelgroep (die niet veel online is) bereiken blijft een uitdaging!). Ook kun je via Oma Post een opa of oma adopteren om post naar te sturen! Meer doen? Wordt maatje! Of steun het Oranje Fonds als donateur.

Als ik mezelf voor me zie als oud dametje, dan hoop ik altijd maar dat ik nog altijd veel post mag ontvangen (en versturen!). Ga ik nu eerst een kaartje versturen aan Maaike.

Liefs,
Kim

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Zusterhood: Thema Contactadvertentie

Tags

, , , , , , ,

Op de eerste dag van juni ontving ik een nieuwe post-oproep van Zusterhood. Het thema van deze ronde is Contactadvertentie. Ik werd uitgedaagd om vanuit eigen inzicht, smaak & discipline een kunstbrief te maken. In de envelop mag alles wat bij dit thema past en deze 3 items:

  1. Zoek de contactadvertentie van Zusterhood in de Volkskrant van 7 juni en voer de opdracht uit
  2. Beschrijf je jezelf zoals je echt bent VS hoe je jezelf zou verkopen in een contactadvertentie
  3. (Onrealistische) eisenlijst voor jou ideale partner.

Zusterhood

Zusterhood

Bron foto: Zusterhood

Weet je niet wat Zusterhood is? Dan adviseer ik om mijn vorige blogs over dit bijzondere postproject te lezen. In mijn eerste blog over Zusterhood kan je lezen over de oprichtster, het ontstaan, wat het is én hoe je lid kan worden. In mijn tweede blog over Zusterhood vertel ik over mijn beleving van de eerste ronde. En in dit blog kan je lezen over de derde post-ronde met het thema Contactadvertentie.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Schoolspullen bij HEMA!

Tags

, , , , , , , , ,

Nieuwe schoolspullen bij HEMA! Zomer 2018

Vanaf nu vind je in allerlei winkels tijdelijk een heleboel schoolspullen. Ik ben al lang geen scholier meer, toch kijk ik ieder jaar weer uit naar dit moment. In deze periode hebben veel boekenwinkels en warenhuizen een speciale afdeling vol papierwaren. En daar word ik als post- en papierliefhebber heel erg blij van! Denk aan een heleboel kaft-papier met leuke printjes, stickers, bijzondere paperclips, schrijfpapier en ga zo maar door!

Nieuwe schoolspullen bij HEMA

Een paar favorieten van de nieuwe schoolspullen van HEMA!

Een paar favorieten

De afdeling met papierwaren van HEMA maakt me het hele jaar door blij, maar zodra de nieuwe schoolspullen in de schappen liggen is het geluksgevoel nog groter! In deze periode kan je kiezen uit zoveel papieren moois! Een goed moment om inspiratie op te doen en nieuwe spulletjes te vinden voor het maken van post! In dit blog laat ik mijn favorieten zien. Kijk je mee?

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

De puike postbode

Tags

, , , , ,

De puike postbode of: Briefgeheimpjes, een boek van Janet & Allan Ahlberg

De puike postbode of: Briefgeheimpjes, een boek van Janet & Allan Ahlberg

De puike postbode is een prachtig prentenboek over een postbode die post brengt bij bekende sprookjesfiguren. In het grappige boekje zitten enveloppen waar je de voor deze sprookjesfiguren bestemde post echt uit kunt halen!

De puike postbode

Ik hou zo van post dat mijn hart zelfs sneller gaat kloppen als ik er iets over hoor, zie of lees. Om die reden verzamel ik ook boeken over post. Van boeken over de geschiedenis van post tot briefwisselingen tussen allerlei mensen en van verhalen over postbodes tot prentenboeken. In kringloopwinkels ga ik er altijd naar op zoek. Een paar weken geleden vond ik een juweeltje: De puike postbode! Voor slechts € 0.95!

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

De Gyro Cut (roterend mesje): handig voor het uit snijden van plaatjes en washi tape!

gyro cut

Plaatjes uitsnijden met de Gyro Cut

Een aantal weken geleden zag ik dit filmpje op Instagram voorbij komen van iemand die een heel handig mesje gebruikte om een stukje washi tape uit te snijden. Op het filmpje zag de Gyro Cut er zo handig en snel uit dat ik in de Stationery Whatsapp groep heb gevraagd of iemand dit mesje kende. Voor ik het wist had ik tien dames aan het jubelen en werd er afgesproken samen te bestellen om verzendkosten te besparen! Het was even wachten tot we elkaar weer zouden zien maar afgelopen weekend kreeg ik mijn Gyro Cut.

Even in het kort: De Gyro Cut is een precisie snijder speciaal voor dunne materialen zoals papier, washi tape, plakkend vinyl, Solartex en zijdepapier. Met het 360 graden roterende mesje van gehard staal snij je zoals je tekent. Hij kost €15,95 en is hier te koop, waar ook extra mesjes bij zijn te bestellen.

Gyro Cut

De Gyro Cut

Eerste ervaring met de gyro cut

Tijdens het Stationery Café waar ik op dat moment was heb ik hem gelijk getest want door de enthousiaste reacties van anderen was ik inmiddels zó nieuwsgierig geworden. Enthousiast begon ik te snijden en het mesje schoot alle kanten op en ik dacht “wat is dit voor een onhandig ding!’ Wat bleek, ik was gelijk begonnen met washi tape te snijden terwijl je beter met papier kan beginnen. Want natuurlijk kan je niet verwachten dat je het mesje gelijk onder controle hebt. Je moet even doorkrijgen hoe snel het mesje draait, hoeveel (weinig!) druk je moet zetten en hoe je hem het beste vast houdt. Diezelfde avond ben ik aan het oefenen gegaan en ik neem je mee in dat proces, kijk je mee?

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Inspiratie: Postspullen opbergen – Ruchama

Tags

, , , ,

posthoek

Opbergmethodes in Ruchama haar posthoek

Vorige maand mocht je al heerlijk neuzen en in elk bakje kijken in Nienke haar postkamer om te zien hoe zij haar postspullen opbergt. Vandaag is het tijd om in mijn posthoek te komen neuzen. Hoewel ik momenteel niet zo fanatiek met post maken ben als Nienke is, gebruik ik nog wel veel van de materialen die ik normaal voor post gebruik maar nu voor mijn journal.

Je hebt anderhalf jaar al eens in mijn toen nieuwe posthoek kunnen kijken in dit logje. Daar laat ik je onder andere het kaartenrek en de organizer aan het linker muurtje zien maar ook mijn boekenkast, het kastje met overige hobbyspullen én mijn opbergsysteem voor de rollen inpakpapier. Daar ga ik vandaag dus niet verder op in. Wél wil ik je graag een voor mij aantal nieuwe opbergsystemen laten zien want als je mijn postkamer van anderhalf jaar geleden herinnert of me op Instagram volgt weet je dat ik mijn bureau begin dit jaar wat heb mijn opbergruimte wat uitgebreid. Dus kijk maar mee!

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Post in boeken – De wetten

Tags

, , , , ,

Postbeleving in De wetten van Connie Palmen

Postbeleving in De wetten van Connie Palmen

Post is voor mij iets magisch. Dat zit niet alleen in het poststuk zelf, maar in alles eromheen: het uitkijken naar een brief, de spanning die ik ervaar tussen het ontvangen en openen van een enveloppe, een wandeling naar een brievenbus en ga zo maar door. Ik hou zo van post dat mijn hart zélfs sneller gaat kloppen wanneer ik er iets over hoor, zie of lees. Als iemand dat herkenbare, magische gevoel weet te duiden, beleef ik het via woorden van een ander. En dat vind ik heerlijk! Natuurlijk deel ik de ‘post-boeken’ die ik lees met jullie. Zo schreef ik eerder al over Ode aan de brief, Oscar en oma Rozerood en Voortaan heet je Lieneke. Die boeken ben ik bewust gaan lezen, omdat ze over de kracht van post gaan. Maar een paar weken geleden werd ik verrast door een fragment in een boek. En ik vind het zo mooi dat ik ook dat met jullie moet delen!

Met brieven kun je het spel mooi verdelen en heb je het veld voor jezelf. Er ligt een ingepakt verhaal en het verloop ervan is onbekend. Tussen de spanning om de ongeziene inhoud van de brief en het verlangen deze zo snel mogelijk te leren kennen, kun je zelf scheidsrechter spelen. Wat ooit eerder geschreven en verzonden is ligt binnen handbereik. Dat neemt niemand je meer af.

Post in boeken

Post was tot een aantal jaren geleden iets alledaags. Maar e-mail en andere digitale communicatiemiddelen nemen die plaats over. De brief of kaart is een soort luxeartikel of een cadeautje geworden. En dat zie ik terug in andere dingen, zoals de films en boeken van nu. Post heeft daarin ook een andere, kleinere rol gekregen. Maar áls ik het dan tegenkom, maakt mijn hart een sprongetje!

Een paar weken geleden las ik De wetten van Connie Palmen. Dit boek gaat over een vrouw die in zeven jaar zeven mannen ontmoet: de astroloog, de epilepticus, de filosoof, de priester, de fysicus, de kunstenaar en de psychiater. Iedere man een eigen hoofdstuk. De man van het eerste hoofdstuk stuurt de vrouwelijke hoofdpersoon een brief… Herken je dat? Dat je een soort verlangen voelt naar de tijd waarin dat normaal was? Zelfs een kleine vermelding roept dat gevoel bij mij op. Kan je je voorstellen wat het met me deed toen ik bij hoofdstuk vijf een paar bladzijdes over postbeleving ontdekte?

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Inspiratie: Postspullen opbergen – Nienke

Tags

, , , , , ,

Bureau in de postkamer van Nienke

Mijn bureau

Regelmatig wordt ons advies gevraagd over het opbergen van post en materiaal. Mijn antwoord daarop is eigenlijk heel simpel: ga naar een kringloopwinkel, koop blikjes die je mooi vindt en stop je spulletjes erin. Ik verdeel materiaal dat ik voor mijn poststukken gebruik graag over verschillende potjes en blikjes. Zo voelt mijn postkamer als een klein winkeltje vol postschatten. In elk laatje, kastje, potje en blikje valt wel iets te ontdekken. In de blogs over mijn postkamer kreeg je al een rondleiding, maar in dit blog zal ik meer vertellen over het opbergen van poststukken en postschatten. Kijk je mee?

Op mijn bureau

Bovenaan dit blog zie je een foto van mijn bureau. Als je goed kijkt, zie je dat ik er cijfertjes aan toe heb gevoegd. Aan de hand van die cijfertjes neem ik je mee.

  1. Links naast mijn bureau staat een tijdschriftenrek. Daarin bewaar ik tijdschriften die ik gebruik voor mijn poststukken. In dit rek bewaar ik ‘verse exemplaren’. Ik scheur alleen bladzijdes uit die me meteen aanspreken en bewaar de rest voor een ander moment. De sfeer of het onderwerp van de afbeelding die mijn aandacht trekt is per keer verschillend. Ik blader liever een aantal keren door een magazine dan dat ik alle bruikbare afbeeldingen er in één keer uitscheur.
  2. Op het prikbord boven mijn bureau hangt een deel van de kaartjes en ander moois dat ik heb ontvangen. Brieven en complete poststukken hou ik het liefst als pakketje bij elkaar, maar losse kaartjes krijgen meestal een plekje op een van de prikborden in huis.
  3. De post die ik ontvang, bewaar ik eerst in in de servettenhouders op mijn bureau. Zo probeer ik overzicht te houden in het lijstje met mensen die ik iets wil sturen. Ik schrijf met verschillende mensen en pak het laatst ontvangen poststuk erbij als ik iets voor iemand maak.
  4. In dit blik zitten mijn enveloppenmallen.
  5. In dit blik staan een aantal poststukken waar ik nu aan werk. Mijn poststukken noem ik liefkozend bundeltjes aandacht. Verschillende momenten van liefde en aandacht worden samen een geheel. Ik begin bijvoorbeeld met een envelop en zoek daar in stapjes papieren moois bij, zoals bijpassende kaartjes of plaatjes en stickers die ik erop kan plakken.
  6. Deze houten barbapapa’s vond ik op rommelmarkten en via Marktplaats. Ze zijn hol van binnen en bestaan uit twee delen. Eigenlijk zoals je dat wel kent van een Matroesjka set. Alleen zitten er geen kleinere poppetjes in. Ik bewaar er punaises, knijpertjes, paperclips en elastiekjes in.
  7. Naast blikjes gebruik ik ook oude bloempotten om spullen in te bewaren. Een grote bloempot dient als pennenbak.
  8. In dit bloempotje staan nu kleine, zelfgemaakte cadeauzakjes. De zakjes bewaar ik uiteindelijk in een groot blik, maar als ik ze aan het maken ben, zet ik ze rechtop op mijn bureau.
  9. Ik heb niet zo’n grote collectie tapejes als Ruchama. En kan al mijn tape daarom makkelijk kwijt in de glazen potten op mijn bureau.
Blik met poststukken waar ik nu aan werk

Blik met poststukken waar ik nu aan werk

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Vrijmarkt postschatten Koningsdag 2018

Tags

, , , , , , , ,

Nadat ik vorig jaar door werk de Vrijmarkt moest overslaan verheugde ik me dit jaar zó om weer over de markt te mogen struinen! Gisteravond stonden de tassen, het contante geld al klaar terwijl ik vroeg mijn bed in kroop en ik vanmorgen natuurlijk veel te vroeg wakker werd. Een half uur voor officieel opening liep ik rond de markt om de vriendin met wie ik samen zou gaan op te vangen. Voor het eerst in ál die jaren markten afstruinen dat ik zou gaan met iemand die dezelfde interesses heeft en dezelfde spullen hoopt te vinden. En wat blijkt, met zijn tweeën zie je veel meer én het is dubbel zo leuk want je kan je blijdschap ter plekke delen! Kijk je mee naar onze buit?

Postschatten van Ruchama

Het eerste wat ik tegen kom terwijl we gezellig kletsend over de markt scheumen zijn twee dinosauriers boekje, als dertigjarige word ik net iets te enthousiast van dino’s dus neem de boekjes schaamteloos mee om dinopost of dinospreads in mijn journal mee te maken 😉

dino

Dinosauriërsboeken

“Kijk, een brievenbakje, echt wat voor jou!” roept Aimée terwijl ze een bakje aanwijst die ik niet eens had gezien. Dat is dus het voordeel van samen zijn want ik val als een blok voor het mooie brievenbakje!

brievenbakje

Prachtig brievenbakje!

 

 

 

 

 

 

 

 

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Post in muziek

Tags

, ,

Nienke en Kim beschrijven allebei hun kijk op de magische momentjes dat de muziek die je toevallig hoort het ineens tegen jóu lijkt te hebben.

Kim en muziek

In mijn eigen oren klinkt de titel van deze blog niet helemaal kloppend. ‘Post in muziek’, bedoel ik niet ‘muziek in post’? Maar nee, ik bedoel echt post in muziek. Het idee voor deze blog ontstond toen ik op een donderdag ’s avonds laat naar huis reed. Terwijl de weg onder me door zoefde luisterde ik naar 3fm. De DJ kondigde een liedje aan van het muziek project van singer songwriter Lindsey Jordan: Snail Mail. Natuurlijk viel dit woord mij op en terwijl Snail Mail door de speakers zong herinnerde ik me allerlei momenten waarop het net was alsof er in muziek een boodschap verstopt zat. Soms als een soort soundtrack van het moment, soms als een zinnetje wat ik net nodig had om te horen en soms als een heel liedje wat even de alledaagsheid doorbrak.

 

“Waarom zouden liedjes niet ook post zijn, eigenlijk?” bedacht ik me. Zijn de teksten van liedjes immers vaak niet een soort brieven? Zo is het liedje In Your Arms van Chef’s Special een soort brief aan de vader van de zanger. En het liedje Take Your Time Girl van Niels Geusebroek een soort brief aan zijn pasgeboren dochtertje. En dan de eindeloze hoeveelheid liefdesbrieven die verstopt zitten in de liedjes die we onnadenkend meebrullen? Het is niet voor niets dat een tekst soms zó raak kan zijn. Zoals een brief die ik ontvang een moment is om even stil te staan, zo is een liedje wat me raakt dat ook vaak.

Nienke en ik delen regelmatig van die magische momentjes met elkaar. Dan zijn we ergens over aan het appen en zet Nienke de radio aan, waarop een liedje precíes een tekst laat horen die helemaal aansluit bij ons gesprek. Nienke neemt dat vaak op als voice message om dat momentje dan ook met mij te delen. En zelf heb ik ze ook regelmatig.
Zo was er de keer dat ik met mijn vriend op de bank zat en we een gesprek hadden waarin ik moest huilen en hij me in zijn armen nam. Er stond muziek op en precies op dat moment zong de zanger van Zorita “Don’t cry my baby, don’t cry my baby”. Het maakte dat ik me extra getroost voelde. Of de keer dat ik in de Zeeuwse Hemel in Zierikzee een brief zat te schrijven aan Nienke en in de brief klaagde hoe ik soms helemaal gék werd van de mensheid, de wereld, de situaties die ik tegenkwam en soms dacht dat ik zelf misschien gek werd… en op dat moment zong mijn favoriete singer songwriter Brett Dennen door de speakers van de hemel “It’s enough to make you go crazy, it’s enough to make you mad, it’s enough to make you go crazy and I’m amazed I haven’t yet.”

Maar er was ook de keer dat zulk soort toeval me ook echt hielp. We waren op zoek naar een koophuis, hadden er eentje bezichtigd en het huis was práchtig geweest. Allerlei mensen vonden dat we het moesten doen. Sowieso vond men dat we maar eens een knoop door moesten hakken, omdat we al een jaar op zoek waren naar het juiste huis en niemand begreep dat dat zo lang duurde. En toch had ik bij dit huis ook weer een onderbuik-gevoel. Een gevoel dat het niet het juiste was en ik vooral in die buurt niet gelukkig zou worden. Ik voelde me zo bezwaard om zonder aanwijsbare reden aan mensen te gaan vertellen dat we géén bod gedaan hadden en vluchtte naar buiten om te wandelen en wat rust in mijn hoofd te krijgen. Drentelend door de straten van Zierikzee hoorde ik ergens live muziek vandaan komen, dus ik liep er op af. Pietersfokker was daar aan het spelen en precies toen ik erbij ging staan zong de zanger “Er zijn meer meningen dan mensen”. Ik realiseerde me dat het enige wat telde in deze zoektocht de mening van onszelf was en dat wat anderen vonden slechts dat was, een mening. Met een brede glimlach liep ik verder en dacht in mezelf “het is goed zo” en precies toen ik de straat uit liep werd het volgende liedje in gezet en zong de zanger “Het is ok.”

Nienke en muziek

Heb je weleens gehad dat een kaartje zó op het juiste moment kwam dat het bijna geregisseerd leek? Dat je penvriendin je onbewust precies dat schrijft wat je heel goed kon gebruiken en dat die woorden resoneren? Door onze ervaringen met zinnen uit liedjes die we op een bizar goed getimed moment horen, vragen we ons af: moet een boodschap ook speciaal aan jou en voor dat moment geschreven zijn om er betekenis aan te mogen geven?

Kim noemt hierboven al een aantal prachtige voorbeelden van post in muziek. Dat ervaar ik ook regelmatig. Zo liep ik op 28 maart met een zwaar gevoel in mijn buik naar de snackbar in het winkelcentrum. Het was precies drie jaar geleden dat mijn vader overleed. En hoewel ik eigenlijk niets met speciale data heb, heeft deze dag een diepe indruk gemaakt. Het voelt alsof ik de sterfdag van mijn vader ieder jaar opnieuw beleef. En dan voel ik me even heel alleen zonder hem. Toen ik het winkelcentrum in liep, hoorde ik “You are not alone, I am here with you” (van Michael Jackson) door de speakers. Iets waar ik op dat moment om moest lachen en wat meteen mijn nare gevoel doorbrak. En toen ik de snackbar in liep, hoorde ik precies “So hello from the other side” (van Adèle) en kon ik niet anders dan grijnzen. Juist omdat ik precies deze twee zinnen geheel toevallig en kort na elkaar hoorde, deed het iets met me. Toch een soort boodschap op deze moeilijke dag. Ik voelde me meteen gesteund en gesterkt.

Heb jij ook wel eens zo’n moment waarop de muziek die je aan zet, de radio of misschien zelfs het liedje wat er draait in de supermarkt je ineens een bericht lijkt te sturen?

Liefs,

Kim en Nienke

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail