Tags
brief, briefvriendschap, brieven, brieven schrijven, Margreet Zandbergen, postproject, Vriendschap in Twaalf Brieven
Vriendschap in Twaalf Brieven wil mensen de mogelijkheid bieden om via fysieke post in contact te komen met een ander. Dit prachtige brievenproject helpt je om elke maand rust, vertraging, verbinding en verdieping te vinden met een penvriend.
Haal snel je favoriete pen tevoorschijn en laat je betoveren door een penvriendschap.
Vriendschap in Twaalf Brieven
Hoe werkt het?
In de webshop van Vriendschap in Twaalf Brieven vind je penvriend-pakketten. In zo’n pakket zit alles wat je nodig hebt: speciaal ontworpen briefpapier, enveloppen, een gebruiksaanwijzing en twaalf inspirerende schrijfopdrachten. Je kunt je laten koppelen aan een onbekende briefschrijver of een bestaande vriendschap verdiepen.
De twaalf schrijfopdrachten voor jullie brieven zijn samengebracht in het boekje dat je op de foto hierboven ziet. Één voor iedere maand dat je een brief schrijft aan jouw penvriend. In de schrijfopdrachten staat de metafoor van de boom centraal. Je verkent samen de boom als symbool. Zo bespreek je thema’s als culturele identiteit, verbondenheid met de natuur, stabiliteit en persoonlijke groei. Je doet creatieve oefeningen, leert jezelf en je penvriend beter kennen én zult merken dat er ontelbaar veel verbanden te leggen zijn tussen het leven van een boom en ons eigen leven.
Met zo’n pakket in handen sta je aan het begin van een bijzondere vriendschap. Eentje die door pen en papier zal ontluiken en je krijgt daarbij onderweg wat hulp.
Hoe het begon
Vriendschap in Twaalf Brieven is tijdens de coronacrisis in 2020 ontwikkeld bij Zinnig Noord, een open community voor zingeving in Amsterdam Noord. Het project is ontstaan in een periode waarin we mondkapjes droegen en afstand moesten houden. Margreet Zandbergen stelde zichzelf als programmamaker bij Zinnig Noord destijds de vraag: ‘Hoe kunnen we nog wél contact hebben?’. Het schrijven van brieven bood een geweldige uitkomst. En dit project bleek meer dan een doekje tegen het bloeden. De intimiteit die tussen penvrienden ontstond, was buitengewoon.
In de briefwisselingen komen onderwerpen aan bod die in de kelder van iemands hart zijn beland: het overlijden van een geliefde, de angst geen goede ouder te zijn, schuldgevoelens over het verlaten van een partner. Maar ook ongekende blijdschap vond weer een weg naar de oppervlakte: fijne jeugdherinneringen, reiservaringen en herinneringen aan een goed boek of citaat. Het lege vel en de rust die het brievenlezen en -schrijven vraagt, nodigen uit om daar (soms na zeer lange tijd) weer bij stil te staan. Daarmee zijn de briefwisselingen niet een vervanging van de gebruikelijke gesprekken, maar een manier om op een dieper niveau met een ander in contact te treden.
Lees verder »
Na een dag lang druk bezig zijn met allerlei klusjes, van boodschappen tot luiers verschonen, kleppert tegen het einde van de dag ineens de brievenbus. Op de deurmat landt een enveloppe gemaakt van handgeschept papier, dichtgeknoopt met een strikje. Ik herken het handschrift niet en gedreven door mijn nieuwsgierigheid maak ik de enveloppe direct open. Het is een brief van een dierbaar iemand die ik een paar dagen eerder heb gezien toen onze gezinnen met elkaar een boswandeling maakten. Staand bij het gasfornuis, want het is eigenlijk tijd om te gaan koken, lees ik direct de brief. In de brief wordt beschreven wat ik voor diegene beteken, wat ze voelt als ze tijd met mij doorbrengt en wat ik in haar raak. Het is toevalligerwijs de vierde brief die ik die week ontvang die iemand recht vanuit het hart voor mij heeft geschreven, waarbij ik me bij het lezen ervan geraakt, ontroerd en vooral ook gezíen voel. Gezien in wie ik ben, wat ik doe en de liefde die ik de ander geef. In die week realiseer ik me dat het begrip ‘liefdesbrief’ veel breder is dan alleen de brief met liefdesverklaring. Dat een brief die is geschreven vanuit welke vorm van liefde dan ook een liefdesbrief genoemd kan worden. Ik voelde me in elk geval innig geliefd, die week.
