Liefde voor post

Stempelfabriek

Tags

, , , ,

Als de Stempelfabriek aan de Postfabriek vraagt of ze misschien een stempels willen ontvangen om daar een blog over te schrijven, dan zijn we alleen om de naam al natuurlijk enthousiast. Aangezien we nog de wens hadden om onze postbode bedankt stickertjes ook in stempelvorm te bezitten, was het een match made in heaven.

Stempels van Stempelfabriek

Op weg naar een Postbode Bedankt stempel

De wens voor zo’n stempel hadden we al een hele tijd en toch hebben we deze nog nooit laten maken. We moeten heel eerlijk bekennen dat de réden hiervan is dat we telkens vastliepen op de sites waar het kan. Want hoe maakten we van die sticker voor onze neus nou een afbeelding waar een stempel van gemaakt kan worden? Meestal spannen we anderen voor ons karretje om zulke dingen voor ons te regelen en ook dit keer leverde iemand anders het bestandje aan wat wij door konden sturen naar de Stempelfabriek. Maar, we kunnen moeilijk onze lezers tippen om een eigen stempel te laten maken terwijl we zélf al een drempel voelden doordat het -hoe- ons niet zo duidelijk was. We laten dus vandaag niet alleen zien wat de Stempelfabriek te bieden heeft, maar delen ook wat wij ontdekt hebben over de mogelijkheden voor het aanleveren van een stempelafbeelding.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Pakketjes versturen met de nieuwe collectie van Vlinders in je buik + kortingscode!

Tags

, , , , , , ,

In dit feelgood filmpje over in contact blijven met je lange-afstandsvriendschappen wordt post meerdere keren genoemd. Met vrienden verdeeld over het land, gebruik ik post graag als middel voor contact en denk daarbij aan deze quote van Lord Byron.

Letter writing is the only device for combining solitude with good company.

Door post zijn mijn dierbaren slechts een schrijfblok bij mij vandaan. Ook mijn Postfabriekcollega’s Ruchama en Kim wonen niet direct om de hoek. Als je in kilometers denkt, wonen ze misschien ver bij me vandaan. Maar ze voelen heel dichtbij. We hebben contact via kaartjes en brieven en gebruiken de post ook als doorgeefluik voor spulletjes en cadeautjes. En daar stoppen we natuurlijk heel veel aandacht en liefde in!

Toen ik deze pakketdoosjes met leuke prints bij Action vond, heb ik ze via Facebook en Instagram met jullie gedeeld. Volg jij ons daar al? Omdat het soms even duurt voordat we er een blog over kunnen schrijven, delen we dit soort tips daar meteen met jullie. Wie weet liggen de doosjes nu nog in de schappen. Ik vind het een bezoekje waard! Want hoe leuk is het als een pakketbezorger je zo’n mooi doosje overhandigt? In dit blog combineer ik de pakketdoosjes van Action met de nieuwe collectie van Vlinders in je buik en maakte er een heleboel foto’s van. Kijk je mee?

Mooie nieuwe spulletjes van Vlinders in je buik

Mooie nieuwe spulletjes van Vlinders in je buik

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Aan mijn lieve – tumblr en boek

Tags

, , , , , , , ,

Het leuke van vergeten dat je iets hebt is het blije gevoel als je het terugvindt en het net is alsof iemand stiekem een cadeautje verstopt had ergens onderin een kast. Het overkwam mij met een pareltje van een boek, namelijk het boek “Aan mijn lieve”: een verzameling geheime brieven die nooit verstuurd zijn, maar wél ingestuurd aan de tumblr pagina van het project.

Emily Trunko – To My Blank

Het boek is de Nederlandse editie van het boek To My Blank van de 16-jarige Emily Trunko uit de VS. Emily schreef vaak brieven zonder de bedoeling ze ook echt op te sturen en verzamelde ze in een notitieboek. Op 22 maart 2015 besloot Emily een tumblr blog aan te maken waar mensen hun eigen ongeschreven brieven konden insturen, omdat ze nieuwsgierig was wat andere mensen schreven maar nooit verstuurden. De eerste inzending volgde direct minuten later en inmiddels staan er ruim 3000 inzendingen op de blog. In het boek To My Blank bundelde Emily een aantal van deze inzendingen.

Het boek 'Aan mijn Lieve' van Emily Trunko

De kracht van de onverstuurde brief

Natuurlijk ben ik me af gaan vragen of ik ook wel eens brieven schrijf die ik niet verstuur en ja, dat doe ik! Wat ik zelf gemerkt heb is dat alleen al het schrijven van een brief heel krachtig kan zijn en het versturen ervan dan lang niet altijd nodig is. Ik schrijf zelf soms brieven in mijn hoofd, bijv. als ik boos ben op iemand of me heel erg onzeker voel over een situatie. Het helpt me om het gevoel te uiten, zonder dat die ander er iets mee hoeft. Soms schrijf ik de brief echter wel uit, vooral wanneer ik merk dat ik iets lastigs voel bij iemand maar niet goed weet wát dat dan is. Het helemaal uitschrijven van mijn gevoel met die ander in gedachten, schept dan een heleboel helderheid. Dit soort brieven verstuur ik nooit, omdat de ander er eigenlijk helemaal niets aan heeft. Als ik me boos, onzeker of verdrietig voel dan ligt een groot stuk daarvan vaak bij mezelf en is het gevoel al een heel stuk veranderd als de brief af is. Als er dan toch iets over blijft wat ik met de ander wil delen, dan schrijf ik een nieuwe brief óf kaart het aan in een gesprek. Dankzij de brief weet ik precies wat mijn boodschap is en kan deze helder overbrengen. En soms, soms lucht het ook gewoon lekker op om alles uit mijn hoofd te laten en aan het papier te geven zonder specifiek doel. Emily geeft aan dat dankzij het lezen van zulke ongeschreven brieven van anderen, zij veel heeft geleerd, zoals dat je eigenlijk zelden de énige bent die met een bepaald gevoel zit.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Herinneringen versturen met Greetz

Tags

, , , , , , ,

Herinneringen delen met een fotokaart van Greetz

Herinneringen versturen met fotokaarten van Greetz

Een kaartje met eigen foto en een persoonlijk berichtje is een fijne verrassing én kan in de toekomst een prachtige terugblik zijn. In dit blog vertel ik hoe foto’s helpen herinneren. En laat ik zien hoe je fotokaarten maakt met Greetz. Kijk je mee?

Tentstokken

In zijn boek ‘Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt’ vertelt Douwe Draaisma onder andere over oude foto’s en herinneringen. Hij gebruikt daarbij de woorden van Gerrit Krol die foto’s ‘de tentstokken van de herinnering’ noemt. Foto’s zijn inderdaad niet de herinnering zelf, maar ze helpen je wel herinneringen op te spannen en overeind te houden.

Als herinneringen sterk en solide waren zou je geen foto’s nodig hebben. Ze zouden uit zichzelf rechtop blijven staan, zonder stokken of scheerlijnen. Maar de meeste herinneringen zijn slap en vormeloos en daarom fotograferen we wat ons memorabel lijkt. Met iedere klik van het toestel proberen we het beeldarchief van ons geheugen uit te breiden.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Aanelkaar

Tags

, , , , , , ,

Aanelkaar, een briefwisseling tussen Remco Campert en Kees van Kooten gebundeld in een boek

Aanelkaar, een briefwisseling gebundeld in een boek

Remco Campert en Kees van Kooten kennen elkaar al vijfenvijftig jaar. Al die tijd hebben zij heel veel samen opgetrokken. Ook stuurden zij honderden brieven, ansichtkaarten en plakwerkjes over en weer, maar nooit eerder voerden zij een serieuze correspondentie. Totdat Campert een brief schrijft naar Van Kooten en een voorstel doet.

Aan elkaar

Bijna een jaar geleden kondigt Remco Campert aan dat hij stopt met schrijven. Dat stond in verschillende kranten. Maar kort voor die aankondiging schrijft hij ook een brief naar Van Kooten en doet een voorstel.

Ik wil je voorstellen om samen een boek te schrijven. We zijn vrij om te schrijven wat we willen. Ik bedoel, we hoeven niet in te haken op iets wat de vorige schrijver schreef, al kan dat wel, als het bij ons een reactie oproept. We laten onze fantasie de vrije loop. Wel moet er de noodzaak van het schrijven in zitten. Zonder elkaar zouden we het niet geschreven hebben. Voel je er iets voor? Beschouw dan het door mij geschrevene als begin. En antwoord me snel.

En dit wordt het begin van een prachtige briefwisseling. De brieven die de twee vrienden elkaar in het afgelopen jaar schreven, zijn gebundeld in het boek Aanelkaar

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Rillen, roze papier en Filatelie

Tags

, , , , , , ,

Bij het maken van post ontdek ik steeds nieuwe dingen. Zo vond ik in de afgelopen weken een functie voor het roze papier uit Flow Magazine, kreeg ik een handig hulpmiddel voor het vouwen van stevig papier cadeau en kocht ik een aantal exemplaren van het maandblad Filatelie in een kringloopwinkel. Wat ik daarmee deed, heb ik samengebracht in dit blog. Kijk je mee?

Roze papier uit Flow

Roze papier uit Flow Magazine

Roze papier uit Flow Magazine

Is jou weleens opgevallen dat in sommige Flows een aantal artikelen op roze papier is gedrukt? Deze roze pagina’s zijn wat dunner en aan één kant bedrukt. Ik gebruik Flow graag bij het maken van post, maar wist tot nu toe niet goed wat ik van deze pagina’s kon maken. Ik vond ze bijvoorbeeld te dun om er enveloppen van te vouwen.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Zusterhood 2019

Tags

, , , ,

Zusterhood, een kunstproject per post! Foto van Zusterhood

Foto van Zusterhood

Zusterhood, het kunstproject per post, gaat door in 2019! De vorm verandert, maar het zusterschap blijft. In dit blog blik ik terug op mijn Zusterhoodjaar 2018 en vertel je meer over de nieuwe vorm. Lees je mee?

Mijn zusterschap

In januari 2018 ontdekte ik Zusterhood op Instagram. Daar scrolde ik langs de nieuwste foto’s onder #postfabriek en zag iets dat mijn aandacht trok. Ik klikte door naar een profiel en vond inspirerende beelden. Om die beelden op een later moment uitgebreid te kunnen bewonderen, klikte ik op ‘volgen’. Kort daarna kreeg ik een privé-berichtje van Marieke Verlangen, oprichtster van Zusterhood. Wat bleek? Marieke had zich in de dagen ervoor net een postfabriekje gevoeld en daarom #postfabriek onder één van haar foto’s geplaatst. Zij kwam op haar beurt weer op mijn profiel terecht door de volg-melding. Zo zag ze mijn foto’s én ontdekte de Postfabriek! Na wat berichtjes over en weer en bemoedigende woorden van Marieke besloot ik me aan te sluiten bij Zusterhood. Ik schreef verschillende blogs over dit bijzondere kunstproject per post. Wil je ze teruglezen? Je kan ze vinden onder de subcategorie Zusterhood.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Liefde voor cassettes

Tags

, , , , , , ,

Foto van Foto van het artikel over liefde voor cassettes van Marten de Jongh  in de Tubantia van vrijdag 18 januari

Foto van het artikel in de Tubantia van vrijdag 18 januari

Op vrijdag 18 januari stond er een artikel in TC Tubantia over de liefde voor cassettes. Marten de Jongh vraagt zich daarin af waar toch die hang naar oude spullen en overleefde technieken vandaan komt. Hij komt met prachtige voorbeelden die herkenbaar zullen zijn voor postliefhebbers en noemt zelfs de handgeschreven brief!

Charme

Volgens Marten past de comeback van het cassettebandje in een trend. Hij noemt bijvoorbeeld ook platenspelers en lp’s die gretig aftrek vinden. Maar hij vraagt zich af wat een mens in hemelsnaam nog met cassettebandjes moet. Hij herinnert zich de nadelen, maar volgens Thomas Baur van De Bandjesfabriek verklaart dat misschien wel de charme ervan. Hij weet dat mensen graag iets tastbaars in handen hebben en zegt daarover in Trouw: ‘Het imperfecte geeft de emotie.’

Tastbaar

Dat tastbare is voor mijzelf één van de belangrijke kwaliteiten van handgeschreven brieven. Ook voor Marten is dat een belangrijke factor in zijn overwegingen.

Iets tastbaars, dat wordt een schaars goed als we muziek straks alleen nog digitaal beluisteren en al onze boeken inruilen voor een e-reader. Verdraaid handig en comfortabel hoor, die moderne technieken, ik maak er zelf ook graag gebruik van. Maar wat als het waar is dat een mens niet meer is dan de optelsom van zijn herinneringen? Hoe zijn die herinneringen nog te koesteren als het verleden ongrijpbaar wordt, als handgeschreven brieven er niet meer zijn en e-mails verloren gaan? Hoe moeten historici over een paar eeuwen deze tijd dan duiden?

Reminder

De mooie woorden van Marten raakten mijn liefde voor post aan. Als post op deze manier in de media of in boeken wordt genoemd, laat het mijn hart sneller kloppen. Misschien herken je dat als postliefhebber wel. Bovendien werkt dit artikel voor mij als een reminder. Soms is het inderdaad verdraaid handig en comfortabel om mijn telefoon te pakken als ik -snel- iets wil delen. Marten herinnert me eraan mijn pen te pakken en te kiezen voor echte, handgeschreven brieven.

Ben je benieuwd naar het hele artikel? Ik kon het online niet vinden. Maar misschien is dat ook wel de charme ervan. Als je echt nieuwsgierig bent, moet je op zoek gaan naar een tastbare, papieren krant! Je vindt het artikel op pagina 25 in de Tubantia van vrijdag 18 januari jongstleden.

Lieve groetjes,

Nienke

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Liefbrief

Tags

, , , , , ,

Linda Blij van Liefbrief wil met haar lieve briefjes de wereld een beetje mooier maken. En dat doet ze!

Linda Blij van Liefbrief

Diep in haar hart is Linda Blij een echte hippie, met liefde voor mens, dier en natuur en een kleurrijke en idealistische toekomstdroom. Liefbrief is haar manier om dat te uiten en de wereld een beetje mooier te maken. Het begon met positieve, inspirerende blogs in briefvorm. En na een bijzondere ervaring in de zomer van 2017 begon ze doelgericht briefjes te schrijven en weg te geven. Ze doet dit met de intentie een glimlach bij anderen op het gezicht te brengen en is ervan overtuigd dat als we in een goede flow zijn, gelukkig met onszelf, we ook de goede dingen doen. Ze hoopt dat zo’n lief briefje de start is van een butterfly effect waarin ook anderen op hun manier goede dingen doen. 

Professioneel bewonderaar

Linda Blij schrijft lieve briefjes, maar noemt zichzelf Professioneel bewonderaar in plaats van schrijver

Professioneel bewonderaar

Linda Blij schrijft lieve briefjes, maar een schrijver wil ze zich niet noemen. Het gaat vooral om verwonderen, bewonderen en inspireren en noemt zichzelf daarom een professioneel bewonderaar.

Mijn hoofdactiviteit is verwonderen, bewonderen en inspireren. Het schrijven is een manier om dit te delen.

Linda woont in Breda samen met haar liefde, grote held en inspiratiebron Jeroen. Ze werkte lange tijd als uitvaartverzorger, een zeer bijzonder vak dat haar veel heeft gebracht en geleerd: tussen de regels door lezen, anderen aanvoelen, snel de kern vinden en dat alles samen tot een bijzonder afscheid brengen. Ook schreef ze vaak de teksten voor de uitvaart en dat heeft haar laten inzien wat de kracht van de juiste woorden is. Hoe dit kan helpen, openen en troosten.

Liefbrief

Schrijven helpt Linda om haar gevoel en gedachten op een rijtje te zetten, in gelukkige maar ook in lastige tijden. Bijna vier jaar geleden begon ze dingen die ze meemaakte in briefvorm te bloggen. Die verhalen hadden altijd een positieve insteek en waren bedoeld om mensen te inspireren en te laten ‘omdenken’. Het weggeven van lieve briefjes ontstond vervolgens heel organisch.

Ik genoot ervan om naar mensen te kijken en me te verwonderen. Aan iedereen is wel iets bijzonders te ontdekken. Ik daagde mijzelf uit dit in het voorbijgaan bij iedereen te vinden. Dit schreef ik vervolgens voor mijzelf in korte verhaaltjes op.

In de zomer van 2017 zat ze op die manier regelmatig alleen op het terras. Ze genoot van de zon, een lekker wijntje en alles dat er te zien was. Op één van die dagen zat daar een vrouw, net als Linda, alleen op het terras. De vrouw had een ijsje vast en zakte genietend achterover in haar stoel. Met haar ogen gesloten, hoofd een beetje omhoog gericht en een enorme glimlach. Ze zag er zo gelukkig uit! Dat ontroerde Linda en ze voelde een enorme drang om dat met de vrouw te delen. Ze schreef kort iets op een briefje en terwijl haar hart overuren maakte, stapte ze op de vrouw af. Ze gaf het briefje, ging er als een bezetene vandoor en keek op afstand toe. Het voelde een beetje knullig, maar trof wel doel: de vrouw straalde nog meer dan ze daarvoor al deed en stopte het briefje zorgvuldig in haar tas. Het geluk dat Linda toen zelf voelde, laat zich lastig beschrijven, maar ze wist: alles klopte! En zo was het zaadje geplant.

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail

Project Me 2019

Tags

, , , , ,

Project Me 2019

Kaft van mijn Project Me 2019 boekje

Anderhalf jaar geleden ben ik verknocht geraakt aan journalen. Waar post altijd mijn ding was en ik moeite had met in een boekje met vast formaat te werken werd ik op het eerste Stationery Café zo geïnspireerd dat een jaar dagelijks journalen volgde. Daarnaast heb ik in 2018 meegedaan met het project ‘Alphabet of me’ van Café Analog waarbij je elke twee weken van het jaar een letter uit het alfabet als inspiratie gebruikte. Hoewel ik bij de W ben gestrand heb ik de rest met heel veel plezier gemaakt! Benieuwd naar mijn pagina’s? Kijk dan eens hier.

Toen Désiree Project Me 2019′ aankondigde wist ik gelijk dat ik mee wilde doen. Benieuwd wat Project Me 2019 inhoudt? Dit vertelt zij er over: “Een jaar lang creatief bezig zijn met analoge materialen in een planner, notebook of journal. Journalen aan de hand van 12 maandelijkse ‘prompts’. Prompts zijn inspiraties, hints, opdrachtjes, thema’s die wij zullen aanleveren in elke laatste week voor de nieuwe maand.  Over zo’n Prompt kun je zoveel journalen als je wilt, 1 x of de hele week of maand, dat is helemaal aan jou. In dit hele verhaal geldt trouwens: alles mag en kan! Daarnaast zijn er 4 seizoens opdrachten, die je kunt uitsmeren over een paar maanden steeds.”

Het idee dat het ‘maar’ 16 opdrachten zijn is het voor velen al makkelijker om mee te doen. Daarnaast is het enorm leuk om te zien wat iedereen met een zelfde opdracht of thema maakt. Zoveel stijlen! Ik heb al eerder over journalen geblogd, dat kan je hier en hier terug lezen.

2019

Mijn woord voor 2019

Lees verder »

Facebooktwittergoogle_plusredditpinteresttumblrmail